Kościół ogrzewany czy nieogrzewany?

Może parafianie pamiętają rozpaczliwe apele ks. Kanonika Zbigniewa Kapturczaka, kiedy zimą 2008 roku przychodziły wysokie rachunki za ogrzewanie, aby na specjalnie zbieranych składkach zbierać pieniądze na ich pokrycie. Już wtedy ks. Kanonik zastanawiał się czy parafianie są nadal w stanie ogrzewać kościół. By pokryć w okresie zimowym rachunki za ogrzewanie, trzeba było szukać specjalnych sponsorów, którzy dzięki Bogu się znaleźli. Konieczne było również pożyczać w okresach zimowych, z konta przeznaczonego na organy, by potem w okresach letnich je zwracać. Niewiele pieniędzy pozostawało wówczas na inne inwestycje w parafii. Tymczasowo nowo wybudowane obiekty parafialne potrzebują jeszcze wielu inwestycji. Byłoby dobrze w parafii oprócz organów pomyśleć o wykończeniu wnętrza kościoła (mam na myśli freski, witraże). Konieczne jest zakończenie budowy dachu na domu parafialnym. NA razie dom parafialny pokryty jest od 30 lat papą, która pod wpływem warunków atmosferycznych: nasłonecznienia, mrozu, wilgoci i deszczu, nie wytrzymuje już ulew - przez ostatnie dwa sezony zalewane były sufity i mieszkania wikariuszy (n.p. podczas jednej z ulew wyniesiono około 60 wiader wody ze strychu). Przed parafią stoi wyzwanie by zaradzić potrzebom w/w inwestycji.

Kiedy przybyłem do tej parafii próbowałem jeszcze przez rok rozeznać czy parafię stać na pokrycie zimowych rachunków za ogrzewanie. Okazało się, że sytuacja z czasów ks. kanonika Kapturczaka nie zmieniła się. Wszystkie środki, jakie parafia zbiera są zużywane na ogrzewanie kościoła.

A zatem parafia stoi przed dylematem: kościół ogrzewany czy nie ogrzewany? W związku z tym, jako proboszcz wybrałem się w odwiedziny kolędowe Kazimierza Wielkiego, aby zasięgnąć rady i skonsultować się z mieszkańcami bloków sąsiadującymi z nasza parafią. Rozmawiając nie usłyszałem głosów sprzeciwu, co najwyżej delikatne uwagi jak rozwiązać problem ogrzewania. Oczywiście że bardzo bym chciał, aby nasi parafianie, szczególnie ci, którzy tyle serca, wysiłku fizycznego i finansowego, włożyli by mieć swój własny kościół, mogli się nim czuć komfortowo. Wielu z nich to ludzie w podeszłym wieku, czasem schorowani, którzy pracowali całe swoje życie, by służyć ludziom i Kościołowi. Dziś wielu z nich ledwo wiąże koniec z końcem i niejednokrotnie dla nich jedną radością jest przebywanie w kościele. Zależy mi na tym, by choć tu mogli doznać odrobinę ciepła, także poprzez to, że będą mogli przychodzić do w miarę ogrzanego kościoła. Myślę także o dzieciach i młodzieży uczącej się w Gimnazjum Stowarzyszenia "Rodzice Dzieciom", które wypożycza pomieszczenia w Domu Parafialnym. Oczywistą rzeczą jest, że dzieci te muszą przebywać w ciepłych pomieszczeniach a mała ilość uczniów w klasach musi utrzymać szkołę, za którą trzeba płacić. Rodziców nie stać na wysokie czesne a czasem nie są w stanie w ogóle go opłacać. Nie może więc parafia potraktować Gimnazjum w sposób komercyjny, by ograniczyć lub uniemożliwić edukację tych dzieci.

A zatem na podjęcie decyzji o znalezieniu innej tańszej formy ogrzewania kościoła i domu parafialnego wpłynęło wiele czynników. Rachunki miesięczne przez 6 miesięcy zimowych ubiegłego roku opiewały na kwotę ok. 15.000 zł a w letnich ok. 3.000 zł.

Czy zatem jest jakiś sposób by można było ogrzewać kościół po niższych kosztach i nie popaść w długi? Sposobem na to zdaje się być autonomiczna kotłownia, ale oczywiście nie każda. Czy zatem mogłaby to być kotłownia, której paliwem byłby gaz? Wówczas koszty byłyby większe niż korzystanie z usług PEC-u, dotychczasowego dostawcy ciepła. Jaka zatem inna?

Na pewno nie może to być kotłownia na tani miał. Taki miał zawiera wiele zanieczyszczeń. Kiedy byłem misjonarzem w Kazachstanie widziałem, czym on jest. Zawierał on wiele zanieczyszczeń. Ale ponieważ jest to paliwo najtańsze, dlatego jest chętnie przez monopolistów energetycznych kupowane.

Zatem dla kotłowni przy naszej parafii nie możemy używać takiego węgla. U nas będą używane kotły wysokiej klasy ekologicznej opalane ekogroszkiem i pelletami. Ich zaletą jest to, że węgiel używany do spalania, jest oczyszczony ze wszystkich związków szkodliwych, właściwie jest to sam czysty węgiel, przy spalaniu którego z dymem nie wydobywają się ani sadze ani inne szkodliwe związki. Jest to w tej chwili najdroższe paliwo węglowe o najwyższych parametrach zarówno pod względem spalania, jak i pod względem wymagań ekologicznych, bo nie możemy sobie pozwolić na to by ta kotłownia była uciążliwa nie tylko dla naszych parafian, ale także dla osób, które nie mają lub nie chcą mieć nic wspólnego z Kościołem Katolickim. Nie mam nic przeciwko temu, aby niezależni eksperci dokonali analizy zanieczyszczeń z naszego komina oraz komina PEC.

Pragnę przy tej okazji powiadomić, że do budowy naszej kotłowni zostały załatwione wszystkie formalności wymagane przez władze administracyjne naszego miasta. Decyzja o urządzeniu i wybudowaniu kotłowni przy naszej parafii została podjęta po uzgodnieniu wszelkich wymaganych formalności z władzami administracyjnymi miasta i powiatu.

Cieszymy się, zatem, że udało nam się dobrze rozwiązać problem ogrzewania kościoła i domu parafialnego. Będzie to z dużą korzyścią dla koniecznych pozostałych inwestycji przy naszej parafii, o których wspomniałem na początku. Będzie też wyrazem troski o godne uczestnictwo naszych parafian w liturgii Kościoła i jednocześnie wyrazem zatroskania o wszystkich mieszkańców naszego osiedla, aby kotłownia nieuciążliwa i ekologiczna. W Ten sposób chcemy zatroszczyć się o zdrowie wszystkich mieszkańców Winiar.

Myślę, że inicjatywa ta jest godna naśladowania przez inne podmioty gospodarcze, aby w ten sposób mogły wpłynąć na obniżenie kosztów ogrzewania w zarządzanych przez siebie budynkach.

Jest godna naśladowania również dlatego, że tworzy rynek zbytu dla polskiego górnictwa i polskich przedsiębiorstw produkujących ekologiczne paliwo. Godna jest naśladowania w tych czasach, w których tak mało doświadczamy troski i zrozumienia dla biedniejszej części społeczeństwa, która ledwo wiąże koniec z końcem. Troski o polską rodzinę i o finanse tej rodziny. Troski także o rodzimy przemysł kotlarski.

Proszę wszystkich parafian nie tylko o zrozumienie tej inicjatywy, ale także o pomoc w przekonywaniu i zrozumieniu tej inicjatywy przez pozostałych mieszkańców Winiar. Szczególnie proszę o to, by pomóc tym, którzy mają obawy, że ta kotłownia będzie uciążliwa dla mieszkańców naszych osiedli. Myślę że wszyscy ludzie dobrej woli mogą to zrozumieć i z góry, my wszyscy parafianie, za to zrozumienie serdecznie dziękujemy.

Proboszcz parafii ks. dr Andrzej Szczęsny