Przetrwać kryzys

O przyszłości zakładu z prezesem Jarosławem Plucińskim prezesem zarządu Polanex sp. z o.o. rozmawia Ramzes Temczuk.

Panie Prezesie, na jakim etapie są prace przy budowie nowej hali produkcyjnej Polanex-u na ul. Słonecznej?

Trwają końcowe prace przy wykończeniu hali wewnątrz, i prace na zewnątrz przy parkingach i podjazdach. Jednakże hala budowana była zimą i niestety jest zawilgocona. Trudno więc mówić o jakimś konkretnym terminie przeprowadzki. Na pewno nie szybciej niż koniec marca.

Stan zatrudnienia pozostanie bez zmian?

Tak.

Ilu pracowników obecnie zatrudnia Polanex?

Około 320 osób.

To trudny czas dla zakładu, ale nie tylko za sprawą przeprowadzki do nowej siedziby. Na świecie szaleje ekonomiczny kryzys. Jakie cele stawia sobie i jakie ma plany na rozwój zakładu zarząd Polanex-u?

Plan jest taki, aby przetrwać ten rok. To jest plan dla Polanex-u. Mamy za sobą bardzo trudny 2008 rok. To był już początek kryzysu. Większość naszych klientów pochodzi terenu Unii Europejskiej i już w zeszłym roku doświadczyliśmy spadku zamówień, a co za tym idzie produkcji. Mamy nadzieję, ze 2009 będzie lepszy. Ale na pewno będzie trudny.

Mamy specyficzna sytuację na rynku. Z jednej strony słaba złotówka to zwykle dobra wiadomość dla eksporterów, jednak w dobie finansowego kryzysu, doskwiera brak zamówień. Czy zarząd ma jakiś szczególny plan dla zakładu na czas recesji?

W tej chwili czekamy na zamówienia. Na razie realizujemy zamówienie z ubiegłego roku. Do końca marca trwa sezon. W marcu spotkamy się z klientami i okaże się, z jakimi zamówieniami będziemy mieli do czynienia na następne półrocze, czyli od kwietnia do września. Wtedy dopiero będziemy mogli planować w oparciu o to, jakie będą zamówienia.

Czy nie żal Panu utraconej marki? Polanex był kiedyś znaną i rozpoznawaną marką. Dziś pozostaje w daleko w tyle za, na przykład Wólczanką, która ma firmowy sklep w prawie każdym mieście.

Oczywiście, że żal. Ale to efekt lat 90-tych. Wólczanka zdobyła ogromne środki przy wejściu na giełdę i środki pozyskane w ten sposób zainwestowała w budowie sieci sprzedaży. Natomiast Polanex poprzestał przy szyciu przerobu (szycie na zlecenie klienta, na ogół z jego tkanin, z jego dokumentacji technologicznej - przyp. red.) i przy tego rodzaju produkcji trwa do dziś. Około 90-95% produkcji to przerób. Oznacza to, że tylko 10% produkcji opuszcza zakład z metką Polanex-u. Dlatego środków na rozwój sieci nie było i dziś nie ma. Szkoda, bo marka była dobra i znana. Współpracujemy z 240 odbiorcami, ale to nie jest to samo, co własna sieć.

Czy jest pomysł, aby powrócić do koncepcji produktu markowego? Wielu mieszkańców naszego miasta patrzy na znaczek Polanex-u patrzy z dużym sentymentem...

Są takie plany, ale są to plany odległe. To też niestety plany kosztowne. Jest takie założenie żeby część zysków przeznaczyć na rozwój sieci sprzedaży. To część koncepcji związanej z przeniesieniem zakładu na ul. Słoneczną. Kwestia budowania marki i reklamy... Jedno i drugie jest bardzo drogie i efekty przynosi po latach. Myślę jednak, ze na dłuższą metę nie da się przetrwać na rynku krajowym nie mając własnej sieci sprzedaży. W tej chwili 10% produkcji sprzedajemy na rynku krajowym. Jak będzie w tym roku nie wiemy, ale przewidujemy, że niestety sprzedaż, także w tym roku niestety spadnie również w tym sektorze. Rozwój sieci i marki zależy od tego jak ułoży się sytuacja gospodarcza w kraju. Dzisiaj tego nie wiemy.

Czy w przypadku, gdy fakty potoczą się pomyślnie dla zakładu, jest plan wejścia na giełdę?

Nie. W tej chwili takich planów nie ma.

Ile wynosi w tej chwili kapitał Polanex-u

Około 10 milionów złotych.

 Rozumiem, że podstawowa korzyść przeniesienia zakładu na ul. Słoneczną to duże oszczędności związanymi z kosztami utrzymania. Ten obiekt generował zbyt duże koszty?

Ogromne i rosnące. Ten zakład nie nadawał się w żaden sposób do produkcji tekstylnej. Począwszy od kondygnacji - wymagających windy, schodów, ogrzewania - wszystko to działało niekorzystnie na koszty. Ponadto są to budynki budowane w latach 50/60-tych. Zaczynają być niebezpieczne. Ściany zaczynają pękać, instalacje rdzewieć, gnić. Remonty są nieopłacalne. To ostatni moment, aby je opuścić. Ogrzewanie tych budynków to prawdziwy energetyczny horror. Ogrzewanie roczne nowej hali, nawet bez wykorzystania ciepła odpadowego z produkcji, jest niższe od miesięcznego ogrzewania starego budynku... Tutaj mamy 15.000 m2 powierzchni po dachem, a my potrzebujemy zaledwie 5 000 m2. A od nadwyżki płacić trzeba podatki, utrzymywać ją, remontować. Straciliśmy pięć lat od momentu, kiedy powstały plany przeniesienia zakładu.

Kto zawinił?

Żeby odpowiedzieć na to pytanie wystarczy prześledzić procedurę zmiany planu. Cała inwestycja zatrzymana została na trzy lata. Koszty są nie do odrobienia. Za te pieniądze moglibyśmy zbudować solidną sieć sprzedaży. Niestety są to pieniądze stracone bezpowrotnie.

Dziękuję za rozmowę i trzymam kciuki za Polanex

Dziękuję bardzo