Nowe, czy stare?

 Bez nadziei jesteśmy wypaleni, zgorzkniali i puści. Ona utrzymuje nas przy życiu, nadaje mu sens, nakreśla cele, do których dążymy, które osiągamy lub te, na których wynik nie mamy wpływu.

Nowy Rok, to czas postanowień. Czas, kiedy chcemy być inni, dojrzalsi, doskonalsi. Czas odrodzenia i zmian w myśleniu, działaniu.

Gdy mijają  kolejne dni, tygodnie i miesiące, kiedy nowy rok powoli staje się starym rokiem, nasze postanowienia bledną, zjada je codzienność i przyzwyczajenia.

A przecież może być inaczej. Trzeba mocno się starać. Trzeba sięgać, gdzie wzrok nie sięga, łamać, czego rozum nie złamie. Nie bać się ryzyka, nie bać się nawet porażki. One bowiem kształtują nas w swej istocie, umacniają, nadają twardość żelaza.

Jestem pewna, że gdy Nowy Rok zaczniemy od zmian w samych sobie, od małych kroczków w weryfikacji sposobu myślenia, możemy zmienić otaczającą nas rzeczywistość, nasze miasto, nasz kraj.

Gniezno też może być inne. Nie sztuką jest zmienić je, gdy ma się budżet z wysoką nadwyżką. Sztuką jest zmieniać miasto, gdy kasa świeci pustkami. To od kreatywności polityków, samorządowców zależy, jak wykorzystają szanse rozwojowe w kadencji, którą im podarowaliśmy.

Jedno jest pewne. Muszą podjąć ryzyko gry zespołowej. Muszą nie tylko grać w koalicji, ale muszą rzetelnie współpracować z opozycją. Ubiegłe lata dały świadectwo temu, że bez takiej współpracy nic dobrego dla nas nie wyniknie. Niech więc Nowy Rok będzie czasem wielkich zmian również w polityce i samorządzie. Wystarczy zrobić pierwszy krok. Dla niektórych może okazać się próbą nie do pokonania. Próbować zawsze warto. A nuż się uda i wygramy 2011 rok wszyscy?

Tego życzę lewej i prawej stronie sceny politycznej i nam, gnieźnieńskim zjadaczom chleba i producentom śmieci.