Jakoś to będzie

Budżet praktycznie bez inwestycji dla prawie 80-tysięcznego miasta.

Ale nie tak do końca. Jeśli bowiem wypali oczyszczalnia, śmieci i sieci, to już tak bardzo czarna przyszłość nam się nie rysuje. Mamy wszak zatwierdzone uchwałami plany wieloletnie i z mocy uchwał podjętych przez radnych poprzedniej kadencji, muszą one być realizowane przez Pana Prezydenta.

Oczywiście  skądś trzeba znaleźć pieniądze na wkład własny, jeśli mamy korzystać ze środków unijnych. Żywej gotówki na całość nie ma  w  budżecie żadnego miasta w kraju, tym bardziej Gniezna, ale pomysłowość zebrania niezbędnych środków pozostawiam inwencji twórczej włodarzy. Dlatego nie dziwi mnie akceptacja budżetu przez koalicję SLD-PO i wstrzemięźliwość ZG-GXII. Nie dziwi mnie też absolutne NIE wypowiedziane przez PIS. Ten budżet, to start w nową kadencję. Będzie trudno, ale może nie beznadziejnie. Z trudami finansowymi będziemy się borykać i w mieście i powiecie, co przekłada się z zawirowań w budżecie centralnym. Staniemy zapewne przed ponownym, znacznym przeniesieniem na samorządy wielu kosztów, które dotychczas ponosił rząd. Docelowo zaś na obywateli. Tak jest zawsze, gdy kasa świeci pustkami i trzeba z niczego zrobić coś, by wszystko jako tako funkcjonowało.

Jeżeli rada będzie współpracowała w zrozumieniu  sytuacji, jeśli Pan Prezydent  będzie rozmawiał również z opozycją (choć nie musi, koalicja większościowa mu to zapewnia), to jakoś przebrniemy, jakoś to będzie. No właśnie: jakoś to będzie! Przyzwyczailiśmy się do trwania bez aktywności i do nadziei, że nie będzie gorzej. Nadzieja więc poniesie nas w spokojnym, czteroletnim rejsie.