"Moim całym życiem jest taniec"

Jak piszą organizatorzy, urodzona w Gnieźnie Hania Olejniczak jest absolwentką Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej w Poznaniu, zawowodowa tancerka. Występowała już w "Fauście", "Aidzie" i "Panu Twardowskim" w Teatrze Wielkim w Poznaniu, czy wraz z Polskim Radiem "Amadeus" Agnieszki Duczmal.

Taniec współczesny, którego uczyli się Gnieźnianie, to odrębna dziedzina tańca,wywodząca się z tańca klasycznego, z baletu. Zachowując elementy swego pierwowzoru, nie przywiązuje już takiej wagi do sztywnych reguł baletu. Poza elementami klasyki, czerpie inspirację chociażby z jogi. Jak mówi Hania, jest to jest poznawanie własnego ciała, skupienie na swoim wnętrzu i emocjach. Dla laika dzisiejszy taniec klasyczny i taniec współczesny mogą się mylić, jednak jak zapewnia urodzona w Gnieźnie tancerka, dla zawodowego tancerza są to różnice widoczne na pierwszy rzut oka.

Jej droga z tańcem zaczęła się czwartej klasie szkoły podstawowej. Zawodowym tańczeniem zajmuje się od ubiegłego roku, odkąd w skończyła dziewięcioletnią szkołę baletowa.

Mimo powoli przemijającego w poliskich mediach "boom" na rozrywkowe programy taneczne, w naszym kraju, jak przyznaje Hania Olejniczak, zapotrzebowanie na taniec jest wciąż bardzo duże. Dodatkową promocją tańca klasycznego (jak i powiązanej z nim, współczesnej odmiany) jest całkiem świeże pojawienie się baletu w kulturze popularnej - frapujący film Darrena Aronofsky'ego - Czarny Łąbędź, pomimo mrocznej atmosfery z pewnością skupi na tańcu więcej uwagi. Pracuję pod Warszawą, w Poznaniu też sporo się dzieje, w Gnieźnie jeszcze nie jest zagospodarowane całe zapotrzebowanie na taniec.

Co takie warsztaty mogą dać uczestnikom?  To jest dopiero preludium, staram się wdrażać wszystko powoli w przyswajalny, nie zniechęcający sposób. Wiadomo, że najlepiej prowadzić takie zajęcia cyklicznie... Mam w związku z tym nadzieję, że to nie są moje ostatnie warsztaty w Gnieźnie.

Pewnie wiele osób zastanawia się, kiedy można czy wręcz, kiedy należy zacząć przygodę z tańcem - jeśli ktoś chce być zawodowym tancerzem, to podstawówka... ja zaczęłam w czwartej klasie szkoły podstawowej. Gdy zaczyna się później, to zazwyczaj zostaje się tancerzem  amatorskim. Oczywiście, można być świetnym! Ale pozostaje problem z papierem zawodowego tancerza. Choć wielu naprawdę utalentowanych amatorskich tancerzy prowadzi całej Polsce świetne warsztaty.

Trzeba przyznać, że Hania prowadzi zajęcia w bardzo przystępny sposób. W jej twarzy podczas warsztatów widać zrozumienie, choć nie folguje adeptom Terpsychory i nie odpuszcza swoim podopiecznym. Może także za sprawą snującej się z głośników, nastrojowej piosenkarki - śpiewa bowiem Norah Jones - atmosfera na zajęciach jest z jednej strony wymagająca, a z drugiej odprężająca... Choć nie wykluczone, że ów odprężenie jawi się tylko fotografującemu z boku, przyglądającemu się harmonijnym ruchom tańczących ludzi dziennikarzowi...

Ludzi Ci, mieli okazję poznać swoje ciało: Pierwszy raz zobaczą jak poruszać może się ciało. Dla mnie jest to już bardziej naturalne, dla nich to wciąż bardzo skomplikowane. Mam nadzieję, że po tych trzech dniach, powiedzieli sobie:  "o! moje ciało potrafi się tak ruszać - nie wiedziałem o tym!". Że może czuć podłogę, potrafię oddychać...

Czego wypada życzyć wszystkim tańczącym!