Witamina T jak Teatr

A wszystko zaczęło się na gnieźnieńskim Rynku. Wystąpił znany już bardzo dobrze naszym mieszkańcom Teatr Terminus A Quo z Nowej Soli. "Laski" wystawione na Rynku to bardzo widowiskowy spektakl, ukazujący lata czterdzieste XX wieku, budowę sielankowego życia i zabawy beztroskich ludzi. Ten spokój po chwili zostaje zakłócony. To co dzieje się podczas spektaklu przypomina jeden wielki armagedon.

Lecz jak to bywa w spektaklach Terminusa, gdy już wszystko ulega zniszczeniu, pod koniec wydobywa się iskierka nadziei, w postaci aktorów wręczających widzom gałązki bzu.

Po przedstawieniu na Rynku impreza przenosi się do Miejskiego Ośrodka Kultury, gdzie rozpoczyna się "Noc Teatrów".

"Wydech", Teatr Krzyk z Maszewa

Motywem głównym przedstawienia jest "ojcostwo". Aktorzy rozdają widzom karteczki z niedokończonym zdaniem: "Mój ojciec jest dla mnie...", trzeba tylko dokończyć. Zadanie niby łatwe, lecz na twarzach widzów widać ogromne zaskoczenie i chwilę refleksji. Chwilę później widzimy chłopca, który za wszelką cenę nie chce zawieść swojego ojca, stara się robić wszystko by być przez niego zauważonym i docenionym. Jednak ojciec wraca pijany do domu i bije syna pasem, a ten z łzami w oczach to wszystko znosi z pokorą.

Wszystkie sceny spektaklu przeplatane są także wątkami "internetowymi", sieć zastępuje aktorom świat realny, wymazuje złe chwile, sprawia że w sieci człowiek może być kimś innym, może schować swój ból i smutek.

"Smolarek", Pomarańcze w uchu na skarpie bez kartki

Spektakl przypominający bardziej satyrę na "polskość", na "piłkę nożną", ale wszystko w granicach rozsądku. Przeźroczyste kombinezony aktorów, swietlne miecze, przecier pomidorowy imitujący krew (także lądujący na twarzach widzów), kiełbasa rozdawana widowni, rzucanie w widzów cukierkami i samolocikami - jedno wielkie zamieszanie, ale nie takie które wywołuje niechęć, raczej uśmiech na twarzach i dobrą zabawę.

Wszystko oprawione niecodziennym podkładem : słynny hymn jednego z braci Kaczyńskich, Kamil Durczok i jego znane wszystkim "Rurku...", a nawet Lepper z "breakdancem". Na zakończenie trochę klasycznego hip-hopu, czyli Kaliber 44.

Ale ten kto już widział w akcji teatr "Pomarańcze w uchu na skarpie bez kartki" nie powinien być zaskoczony.

"Pierogi", Teatr UHURU

Kolejna zabawa z teatrem. Wszystko skupione wokół Pierogów, i mimo, że temat może wydawać się błahy i zabawny, ma w sobie to drugie dno. Spektakl dotyka bowiem problemów ludzkiej egzystencji. Przede wszystkim dotyka wiary, negacji wiary czy wiary wyłącznie w to co namacalne. Czy można wierzyć w Boga? Skoro go nie ma, skoro nikt go nie widział? A zdrugiej strony czy jest sens życia bez wiary? Jak żyć gdy nie ma w co wierzyć. Może jednak warto? Chociażby w...pierogi. Bo przecież one są, są pyszne i mają różne nadzienia.

Duży dystans i humor nie zakryje jednak problemów, które dotykają zwłaszcza młodych -  samotności, wiecznego szukania celu, idei, prawdy.

Jak sami aktorzy podkreślili: "Nasze czasy to - z jednej strony - czasy wolności (możliwość kształtowania i wyrażania własnego światopoglądu) z drugiej strony także - czasy ideologicznego zamętu, tworzenia się przeróżnych, często skrajnych ideologii, sekt, wyznań, naukowych teorii czy po prostu zwykłych bzdur."

"Narzędzia tortur", Teatr Terminus A Quo

Terminus rozpoczął i Terminus kończy. Ostatni spektakl w Miejskim Ośrodku Kultury to "Narzędzia tortur".

Edward Gramont w roli autora, "głupiutka" asystentka, Prometeusz, Syfona z Les, kurosy, Temida, narratorka - bardzo żywy i posiadający dużą dawkę humoru spektakl, oparty na tradycjach kultury antycznej.

W centrum Prometeusz uwięziony i cierpiący, dookoła kurosy, Temida i śpiewająca Syfona. Obok aktorów grających te role występuje także narratorka, która dokucza asystentce, ta zaś robi "słodkie oczy" do autora, a autor Edwar Gramont z widowni obserwuje wszystko i całemu wydarzeniu próbuje nadać właściwy tor, przywołując wszyskich do porządku.

To była ogromna dawka witaminy T jak Teatr. Trwała od godziny 17:30 aż do północy, ale ci którzy wytrwali do samego końca na pewno nie żałują. Była to świetna impreza i doskonałe dopełnienie Mityngu Teatralnego który miał miejsce przed dwoma tygodniami.