Dzień Samotnych

Dzień Samotnych nastraja nas do różnych refleksji. Zaczynamy się zastanawiać, gdzie, tak naprawdę, bycie samym przekształca się w bycie samotnym.

Wiele osób decyduje się na bycie "singlem". Ta postawa kształtuje się w ludziach, którzy doświadczyli wiele złego ze strony płci przeciwnej i partnerstwa. Ale czy bycie singlem, to bycie samotnym? Raczej nie. To tylko zbiór obaw przed związkiem, który podświadomie widzimy jako, najczęściej kolejne, coś, co może zniszczyć naszą emocjonalność, obalić pojęcie miłości i zburzyć życiowy porządek.

Samotność może dotknąć każdego. Argumentacją jest brak wiary w siebie, nieumiejętność nawiązywania kontaktów z innymi czy strach przed ludźmi. Czasem może to być pozorny strach przed niezrozumieniem, odmienność poglądów. Nierzadko się zdarza, że samotni czujemy się nawet będąc w związku, lub wśród ludzi.

A czym jest samotnośc dla Gnieźnian?

Dla mnie jest chwilą oddechu i odpoczynkiem od teraźniejszości - mówi pan Robert - to coś, czego, tak naprawdę, mi brakuje. Kiedyś bardzo bałem się samotności i właściwie, zanim się ożeniłem, to bywałem samotny. Dla mnie to było nic innego, jak bycie skazanym na przebywanie ze swoimi wadami i zaletami. To trochę jak ślub - muszę wziąć to z całym inwentarzem i nieść to do miejsca, do stacji, gdzie dosiada się, do tego składu, ktoś jeszcze. Ogólnie samotność, to etap w życiu każdego człowieka - tylko jednym przytrafia się wcześniej, a innym później.

Samotność jest wtedy, kiedy człowiek zostaje sam na sam ze swoimi problemami i nie ma z kim dzielić swoich radości i smutków - mówi Karolina - jeśli ktoś nie ma partnera, to raczej nie jest samotny, tylko sam. Bo jeśli są znajomi, czy przyjaciele - to samotności, generalnie, nie ma. Uważam, że człowiek sam skazuje się na samotność. Wynika to z jego cech charakteru - jest zamknięty w sobie, skryty, albo przeżył jakąś traumę. Ale może to też dotyczyć, na przykład, starości.

Dla pana Artura samotność, to brak odnalezienia się. To taka skaza na sercu - mówi pan Artur - która rozrywa cię, kiedy chcesz coś powiedzieć, a nikt cię nie słucha.

Samotność jest wtedy, kiedy wyizolujesz się od ludzi, a w głowie masz pustkę - twierdzi pan Grzegorz - i nawet otaczający ludzie tego nie zmienią. Samotność może jednak, paradoksalnie, być czymś pięknym. Takim, jakby, otwarciem się na rzeczywistość. Jednak osamotnienie, to brak ludzi, którzy podtrzymują naszą sztuczną wartość ego. Bo od tego można się uzależnić. Uzależnić się od ludzi, którzy w jakiś sposób nadają nam wartość. Samotność, to jak głód narkotykowy, z którym czasem trudno walczyć.Dlatego trzeba żyć z ludźmi, ale się od nich nie uzależaniać. Samotnośc jest prawdą o nas.

Żeby nie być samotnym, trzeba podjąć wyzwanie. Wyzwanie, które pchnie nas do ludzi, do zdarzeń. Lato, to doskonały czas, kiedy można to zrobić - poznać nowe osoby, nie bać się ich i wyjść do nich z inicjatywą. A jeśli wolimy posiedzieć w domu, można odwiedzić jakiś portal dla samotnych, czy forum - choćby pogawędzić sobie na różne tematy - byle z pewną dozą ostrożności.

Życzę powodzenia.