Rowerem w XXI wiek

Cywilizowane społeczeństwa już dawno odkryły, że jazda rowerem nie tylko służy zdrowiu, ale jest postępowaniem pożądanym ekonomicznie. Oszczędzamy pieniądze, chronimy środowisko i mamy lepszą kondycję. Niemcy, Francuzi czy Belgowie, nie mówiąc już o Holendrach, wykorzystują rowery do przemieszczania się, nie tylko latem, ale gdy tylko pogoda pozwala. Miarą poziomu cywilizacyjnego jest stosunek społeczeństwa do środków technicznych. Chodzi o to, czy służą one celom praktycznym, czy może innym. U nas samochód jest nadal towarem drogim, a przez to wyrazem zamożności właściciela. Częstym widokiem w naszych, zatłoczonych miastach jest samochód plus kierowca, oczywiście bez pasażerów. Czy to jest praktyczne, oszczędne i zdrowe? Pewnie nie. Ale niestety, gdyby duża część kierujących samochodami w Gnieźnie przesiadła się na rowery, mielibyśmy dużą liczbę potrąceń.

Podstawowym problemem staję się więc ubóstwo ścieżek rowerowych. W Gnieźnie praktycznie ich nie ma. Niestety przy wytyczaniu i budowie ulic po prostu o drogach dla rowerów się nie myśli. Władze tłumaczą, że winne są polskie przepisy, np. ścieżka dla rowerów wraz z chodnikiem dla pieszych musi mieć minimum dwa metry szerokości. Takim projektowym kuriozum jest przerwana ścieżka przy ulicy Witkowskiej, która kończy się przy Leśnej, a dalej rowerzysto do lasu zasuwaj już między tirami. No tak, ale są miasta w których są takie same przepisy, a mimo to ścieżki powstają.

Namawiałem poprzedniego prezydenta, aby skorzystać z pomocy projektantów holenderskich. W końcu co my mamy z wymian z miastami partnerskimi? Czy my się od nich czegoś uczymy? Bez kompleksowego planu ścieżek rowerowych, który będzie konsekwentnie realizowany w projektach technicznych i finansowych nie ma mowy, by Gniezno, jeśli chodzi o alternatywne rozwiązania komunikacyjne, stało się miastem na miarę XXI wieku.

Dość już pustego gadania o ekologii i popierania jazdy rowerem tylko w dniu bez samochodu. Tu naprawdę trzeba czynów.