"Musimy trafić tam, gdzie dzieje się krzywda zwierzęciu"

Na czym polega działalność Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami?

Nasza działalność polega na tym, że musimy trafić tam, gdzie dzieje się krzywda zwierzęciu. Dostajemy informacje różne, często anonimowe - zawsze jedziemy w dane miejsce, żeby sprawdzić te informacje. Często wiele spraw jest poza Gnieznem - jedziemy wszędzie. Kiedyś było Towarzystwo w Jarocinie, ale już nie ma. Mamy pod opieką zatem i Wągrowiec, Pyzdry, Witkowo - wszystkie okoliczne. My działamy społecznie - za własne pieniądze. Jeździmy prywatnymi samochodami. Miasto, niestety, nie dokłada się do niczego. Może, gdybyśmy byli klubem sportowym... trochę mamy pieniędzy ze składek, ale to kropla w morzu. Oczywiście wszyscy pomyślą, że dostajemy ten PIT-owy 1% - i kiedyś było tak faktycznie - wiedzieliśmy od kogo dostawaliśmy, mogliśmy podziękować. A teraz wszystko idzie do Warszawy, i tam odbywa się rodzielanie tych pieniędzy. I jeśli na rok dostaniemy z tego 1200zł, to jest wszystko. Nie wiemy, jak to jest dzielone, ale uważamy, że niesprawiedliwie.

Jak wygląda zatem utrzymanie tego wszystkiego? Lokal, telefon, dojazdy?

No lokal opłacamy - ze swoich pieniędzy. Telefonu nie mam - mamy tylko prywatne. Chcieliśmy załatwić telefon z TPSA, no ale się nie dało. Nie mamy dojścia do internetu, co byłoby ważne w przypadku działalności Towarzystwa. Mamy stary komputer, starą, sypiącą się drukarkę - znikąd pomocy. Z lokalu nie możemy zrezygnować, no bo musi być jakiekolwiek miejsce, gdzie mogą przyjść mieszkańcy i pomóc nam ratować zwierzaki. Wiele rzeczy drukujemy w domu, to u jednej, to u drugiej koleżanki.

Zewnętrznie nie wygląda ta, właściwie, przybudówka estetycznie. Schody się rozwalają, ściany sypią..

No nie mamy z czego zrobić remontu. Wiemy, że nie wygląda to dobrze, ale, na razie, nie możemy z tym nic zrobić. Prosiliśmy o obniżkę czynszu - nie udało się tego załatwić. Gdyby nie ten 1%, to musielibyśmy zawiesić działaność.

A kwestia dokarmiania zwierząt, którym się zajmujecie, gdy zwierzę jest wygłodzone?

Czasem się zdarzy, że ktoś zasponsoruje i da paczkę karmy. Często, kiedy jeździmy na interwencję, to znajdujemy psy bite, zaniedbane i przede wszystkim wygłodzone. Taki pies, w danej chwili, chłonie olbrzymie porcje jedzenia. Bierzemy karmę, wodę i dajemy im jeść. Oczywiście, upominamy właściciela. Potrzebujemy funduszy na leczenie zwierząt. W Schronisku dla Zwierząt wszystko opłacane jest z Urzędu Miasta, a my, jako Stowarzyszenie - nie dostajemy nic.

A co, jeśli chodzi o leczenie zwierząt?

Jeśli zwierzę jest maksymalnie zaniedbane i chore, to my musimy je zabrać do lekarza i z własnych pieniędzy opłacić leczenie. Wyłapywaniem bezdomnych psów zajmuje się Straż Miejska - zresztą bardzo wiele nam pomagają, za co im serdecznie dziękujemy - i oddaje do schroniska. My zajmujemy się swierzętami w posesjach i lokalach. Jeśli chodzi o leczenie, to na rękę idzie nam pan Piotr Kaczor, z Zielonego Rynku. Daje nam spore upusty, ale zapłacić trzeba.

Z jakimi sytuacjami spotyka się Towarzystwo?

Mogę podać parę przykładów. Przed Wigilią pojechaliśmy na zgłoszenie do Strzałkowa, że jest tam zagłodzony pies. Pojechałyśmy tam z koleżanką. Ciemno, zimno, pies przy budzie słaniał się na nogach. Właściciele wyjechali kilkanaście dni wcześniej. Pies był zaglodzony więc nakarmiliśmy i wezwaliśmy policję spod Strzałkowa. Przyjechali, pomogli i zabrano psa do Schroniska. Dostaliśmy nawet podziękowania od burmistrza Strzałkowa za tę interwencję. Kolejną sytuację mamy w Lulkowie. Tam są cztery psy. Właścicielka z konkubientem utrzymują się z wysypiska śmieci i jeszcze trzymają psy. Policja była, my prosiliśmy o zmianę warunków tym psom, w sądzie była sprawa. I nie można zrobić własciwie nic. Wezwania ta kobieta nie odebrała, stwierdzili że właściwie po co tam pojadą. Wyrok zaoczny, a skoro ona nie pracuje, to nic jej nie obejmie - a warunki tam się nie zmieniają. Sytuacja o tyle jest dziwna i trudna, że te pieski mają właściciela więc Schronisko nie może tych zwierząt zabrać, my tez nie możemy, bo musielibyśmy je do Schroniska oddać, ale ich tam nie przyjmą. To są naprawdę trudne sytuacje i mamy takich sporo. Jedną sytuację miałyśmy na pewnej wsi, gdzie pies na podwórku, na grubym łańcuchu, do jedzenia miał zamarznięte w bryły lodu kawałki chleba. Z relacji sąsiadów ta "karma" była tam zamarznięta tydzień. Nie miał wody. Był za budynkiem, o mało nie zauważyłybyśmy go. Proszę sobie wyobrazić, że obrożę trzeba było usuwać chirurgicznie we Wrześni, bo miał ją wrośniętą w szyję na 2 cm. Są sytuacje kiedy w mieszkaniach jest wiele zwierząt. Zdarzyło się już 40 kotów, czy 20 psów. Nierzadko bywamy przerażone widokami, które napotykamy. Nieraz irytują nas funkcjonariusze policji, którzy działają na przekrór  - nie mówię tu o Gnieźnie - i widzą to, co chcą widzieć w niektórych sytuacjach, a nie tak, jak wygląda stan faktyczny. Wyroki sądowe też często pozostawiają wiele do życzenia.

Nie tak dawno temu głośno było o Strzyżewie..

Tak. Mieszka tam pani i pan - sąsiedzi - mają wspólne wyjście przed dom. Pani ma ślicznego jamniczka i ten piesek pobiegł, pewnego dnia, na drugą stronę podwórka, na część tego pana. I pan tak skopał tego psa, że połamał mu szczękę w dwóch miejscach. Właścicielka przyjechała do pana Kaczora  - piesek w kołnierzu, karmiony strzykawką. Już leczy go 5 tydzień. Sprawa zgłoszona jest na policję. To było przestępstwo.

Czy ktoś Wam pomaga?

Tak. Bardzo czynnie pomaga nam pani doktor Urszula Walkiewicz z Kłecka. Kupuje karmę, buty dla piesków ze schroniska, no i działa czynnie w naszym Towarzystwie. Bez Niej byłoby nam jeszcze gorzej. Własnie pani doktor załatwiła nam budę do tego Lulkowa. Reszta jest załatwiana. Trzeba jeszcze załatwić kierowcę do przewozu, żeby pomóc tym pieskom. Postanowiliśmy, że będziemy kupowali tańszą karmę, raz na miesiąc jakiś wielki worek i tam będziemy zawozić, by te pieski jakoś dokarmiać dopóki będą żyły. Ale, co trzeba dodać, niektórzy lekarze weterynarii czy pracownicy Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w Gnieźnie  przy ul. Kiszkowskiej, robią utrudnienia i zachowują się dość dziwnie w odniesieniu do sytuacji, które my oceniamy, jako naprawdę złe. Mamy żal do nich - bo sprawiają wrażenie, że leży im na duszy los zwierząt, a prawda jest z lekka inna.

Dziękuję bardzo za rozmowę

Również dziękuję.

Miałam okazję udać się z pracownikami na jedno wezwanie. Córka zgłosiła matkę, że w domu są agresywne psy, hodowla szynszyli, kot i ogólnie, że tam się o nic nie dba. Po zajechaniu na miejsce okazało się, że sytuacja jest zupełnie odwrotna. To ucieszyło Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami, niemniej takie sytuacje zdarzają się rzadko. Martwi też, że takie fałszywe zgłoszenia docierają do Towarzystwa, ponieważ są to interwencje, które wiążą się ze stratą paliwa na dojazd i czasu, który można byłoby przeznaczyć na odwiedziny miejsca, gdzie faktycznie dzieje się coś złego. Ale reakcje są natychmiastowe w przypadku zgłoszeń, co jest pozytywne.

Sytuacja Towarzystwa nie jest wesoła. Brakuje telefonu stacjonarnego, który służyłby choćby do odbierania zgłoszeń - teraz używane są do tego celu telefony prywatne pracowników. Nie ma komputera, by na bieżąco odbierać pocztę elektroniczną ze zgłoszeniami. Nie ma podłączenia do internetu. Sporo prywatnych pieniędzy idzie na karmę dla psów, na leki i ogólne leczenie, no i na nędzną siedzibę Towarzystwa ( przy ul. Warszawskiej 17, dawniejsze schronisko dla zwierząt ), które powinno wyglądać zupełnie inaczej i być świadectwem, że miastu zależy na działaności dla dobra zwierząt.

Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami w Gnieźnie apeluje o jakąkolwiek pomoc w, naprawdę drogiej, ochronie życia i zdrowia zwierząt w naszym powiecie - można się zgłaszać pod nr telefonów 507-078-920, 781-456-185 lub osobiście w siedzibie Towarzystwa Gniezno, ul. Warszawska 17.