Świadczenia pieniężne dla ofiar wojny

Stowarzyszenie Polaków Poszkodowanych przez III Rzeszę w Poznaniu walczy aktualnie o uwzględnienie przyznania świadczeń dla małoletnich ofiar wojny, a więc dzieci zatrudnianych przez niemieckich pracodawców w okresie okupacji - mówi Włodzimierz Orsztynowicz, prezes oddziału  Stowarzyszenia  -  drugim problemem jest sprawa, by uznać robotników przymusowych, a także owe dzieci, za osoby represjonowane. Spełni to oczekiwania, naszych członków i umożliwi uzyskać środki odszkodowawcze, a także rozszerzenie uprawnień naszych członków.

Osób takich nie jest dużo, są one w podeszłym wieku. W momencie, kiedy pracowały przymusowo, było to ze szkodą dla ich organizmów. Małoletnie ofiary wojny, pracujące w takich zakładach, jak Cegielski, czy zakładach transportu, to była praca wyniszczająca - mówi Józef Przybył, sekretarz Stowarzyszenia - ona do dzisiejszego dnia wywiera zły wpływ na ich zdrowie. Ja miałem 13 lat, jak pracowałem i byłem małoletnią ofiarą wojny, do momentu osiągnięcia 16 lat. Fundacja Polsko - Niemieckie Pojednanie dała mi tę wypłatę odszkodowawczą tylko za ten okres. Później pracowałem jeszcze do końca wojny, - 2,5 roku -  ale już na zasadzie dorosłego człowieka i już mi się to odszkodowanie nie należało.

Na dzień dzisiejszy ustawa o małoletnich ofiarach wojny ma już swoją długoletnią "tradycję" i nie trafiła jeszcze do Prezydenta. W 2007 r. klub poselski lewicy złożył projekt  ustawy o tych ofiarach. Projekt znajduje się w Komisji Polityki Społecznej i  Rodziny, ale strona i koalicja rządowe negatywnie wypowiada się na jego temat, uznając, że rozszerzanie kolejnych grup uprawnionych do korzystania z pomocy Państwa, w aktualnym jego stanie, jest niemożliwe. Nie ma, jakby, politycznej odwagi, by odrzucić ten projekt i zakończyć nad nim prace, czyli leży w "zamrażarce" - mówi poseł SLD Tadeusz  Tomaszewski - natomiast realizacja orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, w sprawie deportacji, nabiera tempa. W tej sprawie złożyłem interpelację w maju, do Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Z odpowiedzi na nią wynika, że rząd ma przygotowany swój projekt ustawy, wdrażający orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego. Złożyliśmy, jako klub, w tej sprawie, 27 maja stosowny projekt ustawy, a senat złozył taki projekt 9 lipca. Myślę, że ta sprawa po wakacjach wróci i te projekty będą przedmiotem prac. Jednak oba projekty jednakowo traktują deportację, czyli tak, jak orzekł Trybunał. Z opinii pani Minister wynika, że tych osób, które mogą być uprawnione do świadczeń może być około 12 000 w skali roku. 6 300 osób, to, zdaniem pani Minister, osoby, które były deportowane w obrębie terytorium II RP, no i koszt roczny takich świadczeń, to 11 500 000 zł. Trzeba jednak zauważyć, że osoby te mają najczęściej powyżej 80 lat, umieralność w tej grupie jest bardzo wysoka - moim zdaniem nie będzie takich kosztów. Po drugie: pomimo tego, że kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów przyjmuje i rozpatruje te wnioski, to jednak pewnym przyspieszeniem będzie wprowadzenie rozwiązań Trybunału do ustawy, żeby nie było wątpliwości. Tym samym chcieliśmy mieszkańcom naszego miasta i powiatu gnieźnieńskiego umożliwić uzyskiwanie konkretnych informacji i pomocy w gromadzeniu potrzebnych dokumentów do uzyskania uprawnienia.

Te uprawnienia są dla osób, które, generalnie, nie mają uprawnień kombatanckich lub z innych tytułów - dotyczących osób represjonowanych. Decyzja będzie należała do osoby ubiegającej się - będzie mogła wybrać tylko jedno świadczenie - kombatanckie i osób represjonowanych są wyższe

Co czwartek, od 10:00 do 12:00, pani Władysława Wawrowska - pełnomocnik Polaków poszkodowanych przez III Rzeszę - przyjmuje, w biurze SLD, zgłoszenia osób w sprawie świadczeń lub pod nr telefonu 61 425 04 63. Potrzebne dokumenty, to ksero dowodu osobistego, kwestionariusz osobowy, karta osobowa (były one wypełniane, jak  osoba występowała o pierwszy dowód osobisty) oraz zeznania minimum 2 świadków.